v

Δάφνη Μαυροβουνιώτη Τριμικλινιώτη

Καλλιτέχνης


κατηγορία: καλλιτέχνης, ζωγραφική, μικτή τεχνική, πολιτιστική διαχείριση, διαχειριστής έργου
χαρακτηριστικά: λαδομπογιά, ακρυλικό

γεν.: 1945  •  φύλο: θήλυ

Γεννήθηκε στη Λεμεσό και μετανάστευσε στο Λονδίνο το 1959 όπου έζησε για 35 χρόνια. Επέστρεψε το 1996, κι έκτοτε ζει κι εργάζεται στη Λεμεσό.

Σπούδασε τέχνη στο Hornsey College of Art, Middlessex University, Λονδίνο, όπου ανέπτυξε καλλιτεχνική και κοινωνική δράση λαμβάνοντας μέρος σε εκθέσεις και ποικίλες άλλες εκδηλώσεις.

Παρόλο που η καλλιτέχνης έχει ασχοληθεί με την εικονογράφηση βιβλίων, περιοδικών και τις γραφικές τέχνες, το κύριο μέσο της εικαστικής της έκφρασης, είναι η ζωγραφική. Τα έργα της έχουν έναν ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα, ο οποίος εμπλουτίζεται από μία σουρεαλιστική γκάμα χρωμάτων  και στοιχείων. Ο ρεαλισμός της ανθρώπινης μορφής με τη σουρεαλιστική ατμόσφαιρα που διακατέχει το έργο της, επιδιώκει να προσδιορίσει  την ανθρώπινη αλλοτρίωση και τη σύνδεση μεταξύ του ονειρικού και του πραγματικού κόσμου.

Έχει παρουσιάσει το έργο της σε ατομικές εκθέσεις στο Λονδίνο, την Κόρινθο και σε διάφορες γκαλερί της Κύπρου και έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις στην Κύπρο και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Είναι μέλος του Επιμελητηρίου Καλών Τεχνών Κύπρου (Ε.ΚΑ.ΤΕ.) από το 1980. Εκλέχθηκε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ε.ΚΑ.ΤΕ. και υπηρέτησε ως ταμίας μεταξύ 2003-2006 ενώ το 2006 εκλέχθηκε πρόεδρός του.

Έχει συνεργαστεί με διάφορους φορείς και ιδρύματα στη διοργάνωση εκθέσεων και συνεδρίων που αφορούν στην τέχνη και υπηρέτησε σε ποικίλες επιτροπές για θέματα τέχνης και κριτικής επιλογής σε παγκύπριους και ευρωπαϊκούς διαγωνισμούς Τέχνης.

"Στην καλλιτεχνική μου πορεία συμμετέχω στα  κοινωνικά και άλλα φαινόμενα της ανθρώπινης καθημερινότητας που προβάλλονται μέσα από τα μέσα ενημέρωσης ή από τις εμφανείς αλλαγές που συμβαίνουν στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Είναι αυτές οι παρεκκλίσεις που με σπρώχνουν να προβληματιστώ, να εκφραστώ και να διοχετεύσω μέσω της τέχνης την προσωπική μου θέση, να τοποθετηθώ κατά κάποιο έμμεσο τρόπο μέσα από το έργο μου. Αυτό ακριβώς εξηγείται στο έργο μου που θίγει τον κόσμο της αποξένωσης και της αλλοτρίωσης, καθώς πασχίζω να περισώσω την ουσία των πραγμάτων, να μετατρέψω τον πλαστικό κόσμο σε γήινο φυσικό τρυφερό και αγαπησιάρικο.

Ο έντονος συμβολισμός κατέχει καταλυτική θέση στα έργα μου. Φιγούρες ντυμένες στα χρώματα της ελπίδας καλύπτουν την πολύβουη πόλη κρατώντας περιστέρια. Η άπτερος νίκη γίνεται φτερωτή ελπίδα, η δάφνη γίνεται στεφάνι μαρτυριών, το κλαδί σύμβολο εγκαρτέρησης.
Στις 'Τομές Διαλόγου', σε μια προσπάθεια λεκτικής ανάλυσης των έργων μου αναφέρω: "μέσα από αυτόν τον κόσμο που αναδομείται και που αυτό-αμφισβητείται στο μυαλό στριφογυρίζουν λέξεις εκφράσεις, συνθήματα πρόσωπα – στιγμές και γεγονότα. Όλα αυτά μαζί συνθέτουν αυτό το σκηνικό που στα μάτια μου αποτελεί έναν κόσμο που κάποτε είναι ονειρικός, κάποτε εφιαλτικός και κάποτε η αληθινή πραγματικότητα. Και αυτό είναι το πιο τρομερό αλλά ταυτόχρονα και θαυματουργό. Ζούμε τη στιγμή που το ψεύτικο πιάνει το αληθινό, ενώνεται μαζί του και φτιάχνει έναν κόσμο εικονικό. Είναι αυτήν τη στιγμή που προσπαθώ να αγγίξω τις στιγμές της ζωής που μας κάνουν να συναισθανόμαστε ποιοι είμαστε ατενίζοντας τα περασμένα τα φευγαλέα λόγια που εξανεμίζονται και το μέλλον που χαράζει δρόμους μπροστά χωρίς να κοιτάει καθόλου πίσω του. Το σκηνικό αυτό επιχειρώ να αναπλάσω, ν’ αναδημιουργήσω μήπως μπορέσουμε τελικά να ξανασκεφτούμε ή να ξανά-ονειρευτούμε. Γιατί οι στιγμές τούτες είναι ρήξεις μέσα από τη συνέχεια του κόσμου. Είναι τομές ενός διαλόγου με το παρελθόν και με το μέλλον, είναι διάλογος με την ίδια τη ζωή"."

Δάφνη Μαυροβουνιώτη Τριμικλινιώτη